ОДБОР НА МИНИСТРИ
ПРЕПОРАКА Бр. R(89)12
ОД ОДБОРОТ НА МИНИСТРИ ДО ЗЕМЈИТЕ ЧЛЕНКИ НА ПРОГРАМАТА ЗА
ЕДУКАЦИЈА ВО КАЗНЕНО – ПОПРАВНИТЕ ДОМОВИ
(усвоено од одборот на министри на 13 – ти октомври 1989
на 429 – ата средба на замениците министри)

Одборот на Министри, под условите на Член 14.b од Статутот на Советот на Европа,

- Земајќи во предвид дека едукацијата е од фундаментално значење;

- Земајќи го во предвид значењето на едукацијата врз развојот на индивидуата и општеството;

- Со особен осврт врз фактот дека голем процент на затвореници немале позитивни искуства во сопствената едукација и имаат потреба од соодветна едукација;

- Земајќи во предвид дека едукацијата во Казнено – поправните домови помага во хуманизација на истите и ги подобрува условите додека се издржува казната;

- Земајќи во предвид дека соодветната едукација во Казнено – поправните домови им помага на затворениците во реинтеграцијата во општеството;

- Препознавајќи дека во практичната употреба на извесни права и мерки, во согласност со следните препораки, извесни разлики се оправдани помеѓу веќе осудените затвореници и затворениците во притвор;

- Освртувајќи се на Препораката Бр. R(87)3 од Европскиот Правилник за Казнено – поправни домови, и Препораката Бр. R(81)17 од Начелото за едукација на возрасни;

- Препорачува владите на земјите членки да ги имплементираат правилата кои го со себе го носат следното:

1. Сите затвореници треба да имаат пристап до едукација која би се состоела од училишни предмети, работна едукација, активности поврзани со креативноста и културата, физичка едукација и спорт, социјална едукација и соодветна библиотека;
    
2. Едукацијата во Казнено - поправните домови треба да биде соодетна со едукацијата која што и се нуди надвор од нив на приближно истата возрасна група, и опсегот на можности на затворениците да е што е можно поголем;
    
3. Едукацијата во Казнено – поправниот дом треба да обрне внимание на севкупната личност на затвореникот, земајќи го во предвид неговото/нејзината културно и финанскиско потекло;
    
4. Сите инволвирани во администрацијата и управата на Казнено – поправниот дом треба да ја дадат својата безусловна поддршка и помош во едукацијата;
    
5. Едукацијата треба да има ист статус со работата во Казнено – поправниот дом и затворениците не треба да чувствуваат губиток, финансиски или било каков, заради тоа што учествуваат во едукацијата;
    
6. Треба да се направи секој напор за да се охрабрат затворениците во активно учество во сите полиња на едукацијата;
    
7. Треба да се развие програма која ке обезбеди соодветни методи за едукација на возрасни;
    
8. Треба да се обрати посебно внимание на оние затвореници кои имаат потешкотии во учењето, посебно оние со пишување и читање;
    
9. Работната едукација треба да и понуди широк развој на личноста, како и да биде чувствителна за новите трендови на работниот пазар;
    
10. Затворениците треба да имаат директен пристап до добро снабдена библиотека барем еднаш неделно;
     
11. Физичката едукација и спортот треба да бидат поттикнати и охрабрени;
     
12. Треба да им се даде посебно значење на активностите од областа на креативноста и културата затоа што овие активности имаат потенцијал да им овозможат на затворениците да се искажат и развијат како личности;
     
13. Социјалната едукација треба да вклучи практични елементи во својата програма, кои ке му озвозможат на затвореникот да се соочи со секојдневниот живот во затворот, како и да му се даде поглед врз реинтеграцијата во друштвото;
     
14. Секогаш кога е возможно треба да им се обезбеди на затворениците едукација надвор од затворскиот систем;
     
15. Кога едукацијата се одвива во Казнено – поправниот дом тогаш треба да охрабрува секоја помош и инволвираност од светот надвор од него;
     
16. Треба да се превземат соодветни мерки кои ќе им овозможат на затворениците да продолжат со едукација по завршувањето на затворската казна;
     
17. Треба да се обезбедат сите средства, опрема и наставничкиот кадар кои се потребни за овозможување на соодветна едукација на затворениците.